Jeannette’s verhaal

Zo lang ik me kan herinneren heb ik last van angsten. Ik voelde me altijd al bang en paniekerig, vooral als ik nieuwe dingen wilde uitproberen. Op mijn veertiende, toen ik een beetje aan het chillen was met vrienden en vriendinnen, had ik mijn eerste paniekaanval. Sindsdien is alles anders…

Ik raakte in gevecht met mezelf. Ik sloot me af van alles – behalve van school, want daar moest ik wel naartoe. Altijd was er die angst dat ik weer zo’n paniekaanval zou krijgen als er anderen bij waren. Dan zou ik me zo vreselijk schamen en onzeker voelen! Ik had een paar goede vrienden en een boezemvriendin. Zij hielp me zoveel ze kon, maar zij wist niet wat er echt met me aan de hand was. Niemand wist dat, ik eigenlijk ook niet. Tot ik op internet ontdekte dat wat ik heb ‘agorafobie’ genoemd wordt.

Toen ik naar de universiteit ging, kreeg ik er symptomen bij. Zo durfde ik het eerste jaar niet naar colleges waar veel studenten waren. Ik ging alleen als het echt verplicht was. Ondanks alles probeerde ik een goede studente te zijn en mijn tentamens te halen. Ik stelde hoge eisen aan mezelf, maar dit maakte me nog banger en onzekerder. Als ik een tentamen had kon ik niet slapen van de stress; dan had ik het gevoel te stikken. De angstgevoelens bleven gedurende mijn hele bachelor-periode. De dag dat ik mijn scriptie moest verdedigen was ik bloednerveus. Ik dacht dat het me niet zou lukken, dat herinner ik me nog goed. Toch kreeg ik het voor mekaar en eigenlijk ging het gewoon prima. Mijn begeleider kon bijna niet geloven dat dit ondanks al mijn zenuwen zo goed was gegaan.

Ik ben bang dat het me niet lukt

Ik ben nu al een paar jaar afgestudeerd. Tijdens mijn studie was mijn sociale leven heel minimaal. Ik was en ik ben heel kieskeurig als het gaat om nieuwe vrienden maken. Ik wil de mensen waarmee ik close ben kunnen vertrouwen. Als ik uitga, ga ik met mijn beste vriendin van de middelbare school. Nog steeds. Samen bezoeken we rustige plaatsen. Ik vermijd drukke gelegenheden: ik ben nog nooit naar een club of feest geweest. Na mijn studie heb ik in mijn eentje wel langzame stappen voorwaarts gedaan. Een baan heb ik nog steeds niet. Ik ben bang dat het me niet lukt. Toch hoop ik dat ik mezelf kan bewijzen dat ik wel gewoon kan werken. Ik heb nu voor het eerst in mijn leven professionele hulp gezocht voor mijn probleem en ik geloof erin dat ik mijn angsten kan leren hanteren. Ik ga er niet aan dood en als ik ze weet te overwinnen maakt dat me alleen maar sterker.

Jeannette
28 september 2016

Naam en foto zijn gefingeerd. Foto:  Flickr