Lucas’s verhaal

Mensen die me van jongst af aan kennen zouden me omschrijven als vrolijk, energiek en een harde werker. Ik raakte wel vrij gemakkelijk gestrest, maar ik zag mezelf ook als een optimist en als je me had verteld dat ik voor mijn afstuderen een depressieve episode met suïcidale gedachten zou meemaken dan zou ik je niet geloofd hebben, maar het is toch gebeurd.

Toen ik mijn opleiding aan de universiteit begon had ik mijn leven zo strak ingepland dat ik bijna geen tijd overhield om te slapen. Ik studeerde fulltime, had 2 baantjes om mijn studie en mijn huis te betalen, ik was mantelzorger voor mijn zieke moeder die vlakbij woonde, ik sportte 3 tot 4 keer per week, deed vrijwilligerswerk en ik ging regelmatig uit in het weekend. Ik had altijd al een druk leven gehad, zo lang als ik me kon herinneren, dus ik ging er van uit dat ik dit wel vol zou houden. Maar toen ik een baan aangeboden kreeg op mijn stageplek en tegelijk aan mijn scriptie moest gaan beginnen werd de druk en stress voelbaar.

Ik realiseerde me dat ik deze levensstijl wel vol moest houden om mijn studie succesvol af te ronden en om de baan op mijn stage goed te kunnen uitvoeren. Ik kon niet opeens een stap terug doen, dit baarde me veel zorgen. Hierdoor voelde ik me vaak gefrustreerd en ik had altijd een gehaast gevoel. Ik maakte me vaak zorgen, vooral wanneer ik in bed lag en na een paar weken mocht ik van geluk spreken als ik 3 uur slaap kreeg op een nacht. In die tijd kon ik ook niet meer genieten van eten, terwijl koken (en eten) mijn hobby was, en zo verloor ik gaandeweg wat gewicht. Ik ging niet meer uit in het weekend, omdat ik daar geen energie meer voor had en ik voelde me steeds zwakker en somberder worden. Maar ik was erg ambitieus, dus ik wilde koste wat kost mijn studie goed afronden en mijn baantjes behouden.

Nadat ik me een paar weken lang zwak, gefrustreerd en somber voelde begon ik me ernstig af te vragen of ik deze levensstijl wel vol zou kunnen houden. Hier schrok ik van, want ik realiseerde me dat ik mijn leven had opgebouwd rondom het succesvol afronden van mijn studie en het vinden van een goede baan. Maar ik had geen energie gestoken in een heel belangrijk aspect van het leven, namelijk het maken van vrienden en het opbouwen van een sociaal netwerk. Ik merkte dat ik steun nodig had, maar ik had geen netwerk om steun van te krijgen. Hierdoor begon ik me heel erg eenzaam te voelen en ik maakte mezelf wijs dat ik een waardeloos persoon was waar niemand mee om zou willen gaan. Dit was zo pijnlijk dat het ondraaglijk werd. Op dat punt begon ik te fantaseren over wat een opluchting het zou zijn om zelfmoord te plegen, dat zou het einde van al mijn pijn betekenen. Het voelde toen alsof dat de enige oplossing was voor al mijn problemen.

Gelukkig heb ik in die tijd om hulp gevraagd en kwam ik in behandeling bij een therapeut die samen met mij mijn suïcidale gedachten en negatieve gevoelens wist aan te pakken, door middel van CGT technieken en mindfulness oefeningen. Het heeft me veel moeite gekost om mijn verstoorde gedachten en gevoelens te veranderen en om genoeg moed te verzamelen om te werken aan de dingen die er echt toe doen in het leven; acceptatie, plezier en geliefden.

Maar door de juiste behandeling te ondergaan op het moment waarop ik dit het meeste nodig had ben ik terug veranderd naar de persoon die ik vroeger was; gelukkig, enthousiast en genietend van het leven. Tegen al mijn verwachtingen in studeerde ik Cum Laude af en kreeg ik een hele leuke baan aangeboden waar ik nog steeds erg blij mee ben. Ik ben zo blij dat ik om hulp heb gevraagd toen ik op mijn zwakst was, want nu ben ik sterker en meer in evenwicht dan ik ooit ben geweest.

Lucas

7 october 2016

Naam en foto zijn gefingeerd.
Foto: peus / 123RF Stockfoto